Home     Biografie     De verleider van Damascus     Media     Agenda     Oxfam     Contact

 

Fragment uit De verleider van Damascus


Als ik haar kleedkamer binnenliep, trof ik haar altijd in dezelfde houding, met opgetrokken knie zittend op de stoel. Terwijl haar hiel diep in de mollige dij dook, staken haar tenen dan als langwerpige lolly’s over de stoelrand. Ze lakte haar nagels altijd in kleuren die niet pasten bij haar danskleding. Door de split in haar rok zag ik haar onderbroek, weer in een andere, ongepaste kleur. Ik wist niet goed of ze die houding spontaan aannam of dat ze het deed om mij te martelen. Ik kon ook niet weten of ze op een man zou vallen die minstens tien jaar jonger was dan zij. Totdat ze een keer vroeg of ik haar nagellak droog wilde blazen. Mijn adem deed de dunne kantjes van haar onderbroek wapperen.
‘Waarom is je adem zo heet?’ fluisterde ze. Wist ze niet dat ik van binnen gloeide? Ze sloeg haar been om mijn hoofd en drukte mijn gezicht in haar donkere spleet. Nu was het mij niet meer duidelijk uit wiens binnenste die hitte sloeg. Ik duwde haar slip opzij en zag het geluk waarvan ik nooit zou afzien, zelfs als er een slang in zou wonen.
Het lukte me verdomme niet mijn rits open te krijgen. Ik was bang dat mijn geilheid zou oplossen in mijn zweet. Zij duwde mijn friemelende handen weg. Ik wachtte tot ze mij uit een put kon peuteren. Te lang was mijn weg en te groot mijn opgehoopte verlangen. Het stroomde vroegtijdig over.
De onbevredigde vrouw, teleurgesteld en verontwaardigd, veegde haar kleverige hand aan mijn gezicht af en stuurde me de kamer uit.
Dit falen was niet nieuw voor mij. Als zesjarige leerling had ik eens van verlegenheid niet durven vragen of ik naar het toilet mocht. Ik hield het op tot ik thuiskwam. In die laatste seconden, boven het wc-gat, brak ik los. Gaten waren bestemd voor mijn falen.
In onze kleedkamer waren de jongens zich nog aan het omkleden. Ze bekeken me met tegenzin. Een van hen moest bijna overgeven.
‘Gadverdamme. Wie heb je gepijpt?’
Ik leegde mijn maag in de wastafel en liet de kraan lopen boven mijn hoofd. Het kostte me jaren om over die ervaring heen te komen. Hoe zou ik nog iets met een vrouw durven, minachtend als ze waren en faalangstig als ik was? Ik gaf geen gehoor meer aan mijn verlangen, maar ging ermee om zoals ouders met lastige kinderen: ik negeerde het, onderdrukte het en zocht afleiding.